Ροντέο στη Βουλή, αδιαφορία στον λαό
Οποιος έζησε από κοντά τα γεγονότα που έγιναν στη Βουλή θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι πράγματι ήταν μια από τις πιο έντονες κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις που τα είχε όλα. Και συγκρούσεις, και πολιτικά παιχνίδια, και πολύ θυμό, και φυσικά αγωνία για το πολιτικό μέλλον της χώρας. Διότι κακά τα ψέματα. Από όλη αυτή τη διαδικασία έφυγαν τραυματισμένα όλα τα κόμματα, πλην ίσως του ΚΚΕ, αν και γι' αυτό θα μπορούσε να πει κανείς ότι «σύρθηκε» χωρίς λόγο σε μια άστοχη ενέργεια του ΣΥΡΙΖΑ.
Κάνοντας έναν απολογισμό θα βλέπαμε ότι η Νέα Δημοκρατία «έχασε» έναν ακόμη βουλευτή (Ν. Κακλαμάνης) και η κυβέρνηση έναν υπουργό, προερχόμενο από τη ΝΔ (Μ. Χαρακόπουλος). Εχασε, επίσης, την ηρεμία της, αφού η πλειοψηφία στη Βουλή είναι πλέον οριακή. Το ΠΑΣΟΚ έχασε τον Γ. Παπανδρέου και τον Απ. Κακλαμάνη, αλλά κυρίως επιβεβαίωσε τον «εμφύλιο» πόλεμο που επικρατεί μέσα στο κόμμα. Αν, μάλιστα, δεν κινδύνευε η κυβερνητική συνοχή, είναι σίγουρο ότι σήμερα θα μιλούσε με διαφορετικούς όρους για το άλλοτε μεγάλο κόμμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε όλα τα λάθη μαζεμένα. Πρώτα - πρώτα κατέθεσε πρόταση μομφής κατά του υπουργού Οικονομικών χωρίς κανέναν λόγο παρά μόνο για να πολώσει το κλίμα και να προκαλέσει εντυπώσεις. Μια πρόταση η οποία ούτε σε Κοινοβούλιο της... Ουγκάντα δεν θα μπορούσε να περάσει. Διότι τι νόημα έχει να κάνεις πρόταση μομφής χωρίς να επικαλείσαι προσωπικό ζήτημα για τον κ. Στουρνάρα, αλλά να τον εγκαλείς γιατί είναι ο κύριος εκφραστής μιας πολιτικής η οποία δεν καταδικάστηκε τον περασμένο Νοέμβριο στην άλλη πρόταση μομφής;
Για να διορθώσει την γκάφα ο κ. Τσίπρας κατέθεσε νέα πρόταση μομφής κατά του Προεδρείου της Βουλής, η οποία, όμως, δεν μπορούσε να «παγώσει» τη διαδικασία ψήφισης του πολυνομοσχεδίου. Αρα, τι νόημα είχε να γίνει; Το τρίτο λάθος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι αποχώρησε από την αίθουσα της Βουλής κι έτσι αφαίρεσε το δικαίωμα από τους βουλευτές του να στηρίξουν τις θέσεις τους για τις ρυθμίσεις που έφερε η κυβέρνηση. Δεν υπηρέτησαν ούτε καν τον σκοπό τους, δηλαδή να δείξουν στον ελληνικό λαό τα «σκάνδαλα» που καταγγέλλουν από τηλεπαράθυρο σε τηλεπαράθυρο.
Σε ό,τι αφορά τη ΔΗΜΑΡ, εισέρχεται κι αυτή σε μια βαθιά περίοδο εσωστρέφειας ύστερα από τις ηχηρές διαφοροποιήσεις των κ. Οικονόμου και Ψαριανού, οι οποίοι κατηγορούν την ηγεσία του κόμματος ότι βρίσκεται... ΣΥΡΙΖΑ στην αγκαλιά της Κουμουνδούρου. Ομως, αν το κοινοβουλευτικό ροντέο απασχόλησε τους βουλευτές, τα κόμματα, τους διάφορους συνεργάτες και συμβούλους, τους παρατρεχάμενους και φυσικά τους δημοσιογράφους, ρώτησαν όλοι αυτοί αν βρίσκονται σε ουσιαστική δυσαρμονία με την κοινωνία;
Ποιους ενδιαφέρει άραγε και πόσοι ασχολήθηκαν με τον «χαμό» στη Βουλή; Ακόμη και η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει κλίμα ανένδοτου κατά της κυβέρνησης βρήκε τοίχο αδιαφορίας. Μαζεύτηκαν μερικές εκατοντάδες έξω από τη Βουλή και αποχώρησαν αμέσως μετά για να απολαύσουν ένα όμορφο ανοιξιάτικο βράδυ. Ευτυχώς ή δυστυχώς ο κόσμος έχει πολύ σοβαρότερα προβλήματα για να απασχοληθεί σε σύγκριση με τις πολιτικές σκιαμαχίες της Βουλής. Ουδόλως ενδιαφέρεται η πλειοψηφία για τις προτάσεις μομφές, τα παζάρια, τις διαγραφές, τις εμπάθειες και τα προσωπικά παιχνίδια. Ο κόσμος ζητά από τους πολιτικούς του λύσεις, αποτελέσματα, διεξόδους από την κρίση, ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον, νέα οράματα και στόχους.
Οσο δεν το καταλαβαίνουν οι πολιτικοί αυτό τόσο θα επιβεβαιώνεται ένας Αμερικανός αρθρογράφος ο οποίος είχε γράψει: «Η πολιτική είναι η διασκέδαση ασήμαντων ανθρώπων που, όταν πετυχαίνουν, γίνονται σπουδαίοι στα μάτια ακόμα πιο ασήμαντων ανθρώπων».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου